`ALS HET MAAR BETER MET ZE GAAT’

Discussion in 'Nieuws over drugs' started by Alfa, Jul 5, 2004.

  1. Alfa

    Alfa Productive Insomniac Staff Member Administrator

    Reputation Points:
    14,298
    Messages:
    38,281
    Joined:
    Jan 14, 2003
    117 y/o from The Netherlands
    `ALS HET MAAR BETER MET ZE GAAT'

    Proef vrije verstrekking heroine aan hopeloos verslaafden wordt uitgebreid

    AMSTERDAM, 19 JUNI. De vrije verstrekking van heroine aan hopeloos
    verslaafden in een aantal steden is een succes. De proef wordt uitgebreid,
    besloot het kabinet gisteren. Maar het extra geld is nog veel te weinig,
    vinden betrokkenen.

    Een zwarte schoonmaakster zwabbert langs de poten van een stalen tafel. ,,No
    problem'', zegt ze ,,you can stay''. Er staan vier robuuste, metalen
    asbakken op tafel. Dit is de rokersruimte voor heroinegebruikers van de
    `Medische Suppletie Unit'. De hele kliniek ruikt naar schoonmaakmiddel, en
    naar heroine. Het hoofd maatschappelijke en geestelijke gezondheidszorg van
    de GG, GD, Giel van Brussel, omschrijft de geur als zoetig en geparfumeerd.

    De eerste twee posten in Amsterdam en Rotterdam voor de vrije verstrekking
    van heroine openden in 1998. Dat gebeurde na jaren discussieren, waarna
    toenmalig minister Borst (Volksgezondheid) besloot een kleinschalig
    experiment toe te staan voor ,,hopeloos verslaafde, ongeneeslijke gevallen''
    bij wie de reguliere hulp faalde.

    Na de start in de steden Amsterdam en Rotterdam werd de proef al snel
    uitgebreid naar Den Haag, Groningen, Heerlen en Utrecht. In totaal gaat het
    om driehonderd deelnemers verspreid over deze zes steden. Na een aantal
    positieve evaluaties adviseerde in 2002 de door het eerste kabinet
    Balkenende ingestelde commissie Paas, om op korte termijn ruim duizend
    verslaafden te voorzien van heroine. Dit advies werd echter tot gisteren
    door Balkenende II genegeerd, maar nu is besloten de proef toch uit te
    breiden.

    In de vier grote steden wilden ze al langer veel meer verslaafden opnemen in
    het heroine-experiment. Op dit moment nemen er in Amsterdam 75 verslaafden
    deel aan de vrije verstrekking. Volgens de Amsterdamse wethouder Hannah
    Belliot (Zorg) komen er echter in de hoofdstad alleen al zeker vierhonderd
    verslaafden voor in aanmerking. Ze is daarom zwaar teleurgesteld over het
    maximum van duizend plaatsen over het hele land, dat het kabinet gesteld
    heeft. ,,Ik ben blij dat de proef uitgebreid wordt, maar met duizend
    plaatsen komen we er echt niet. Dan kunnen wij ongeveer honderdtwintig
    mensen voorzien en dat is veel te weinig.''

    Dat drugsverslaving een probleem is, blijkt uit de drukte bij het
    metrostation Weesperplein in Amsterdam, vlakbij de MSU. Daar heeft zich een
    uitzonderlijke groep mensen verzameld. Een jonge jongen met lang haar vraagt
    mompelend hoe laat het is. Hij heeft geen enkele tand meer in zijn mond. Op
    de stoep zitten een paar mannen zwijgend en uitgeblust voor zich uit te
    staren. Een magere vrouw loopt gejaagd en schichtig voorbij. Even later nog
    een keer. Hun aanwezigheid duidt op het waterbed-effect, zegt Van Brussel.
    De politie jaagt ze weg van het Centraal Station en uit Zuidoost. ,,Dan
    komen ze hier.''

    Om een beeld te geven van de verslavingsproblematiek in Amsterdam, circa
    2.800 mensen krijgen methadon van de GG, GD, de huisarts of via de Jellinek
    kliniek. Zeker tweederde heeft daaraan voldoende. ,,Zo nu en dan een
    bolletje cocaine en ze hoeven niet meer te jatten voor hun gebruik'', zegt
    Van Brussel. De rest van de heroineverslaafden is polydrugsgebruiker en
    slikt, snuift of spuit ook andere drugs. Zo worden cocaine en amfetamine
    gebruikt om de werking van heroine te verdiepen en de op heroinegebruik
    volgende passiviteit te doorbreken.

    Ongeveer vijfenzeventig drugsverslaafden krijgen heroine. Dat gebeurt in een
    kleine kliniek aan de rand van de binnenstad. Daar is een wachtruimte, met
    tv en koffieapparaat. Achter de balie staat een methadonapparaat, het lijkt
    sterk op een espressoapparaat. Er zijn twee gebruikersruimten. Een voor de
    mensen die hun portie oproken, de ander is voor de spuiters. In de
    spuitruimte liggen keurig op naam geordend de zogeheten stuwbandjes waarmee
    de 20 procent spuiters hun favoriete ader kunnen uitzoeken.

    'sOchtends, 'smiddags en 'savonds, zeven dagen in de week, kunnen de
    heroineverslaafden hier hun roesmiddel afhalen en onder streng toezicht
    gebruiken. Camera's aan het plafond en spiegels langs de muren moeten
    voorkomen dat de dope stiekem naar buiten wordt gebracht. Een Bac-meter
    (bloed-alcohol meter) bij het toelatingsloket moet voorkomen dat een
    beschonken gebruiker heroine krijgt.

    Waar de heroine vandaan komt, mag Van Brussel niet zeggen. Het middel zit
    verborgen in een grote kast achter een stalen deur die alleen open mag als
    er twee mensen bij zijn. ,,Het beveiligingsniveau is te vergelijken met dat
    voor een grote hoeveelheid goud en diamanten'', zegt Van Brussel.

    De verslaafden krijgen meer dan alleen goede heroine. ,,Rust is misschien
    wel het belangrijkste wat we met dit programma de gebruikers kunnen
    bieden'', zegt Van Brussel. ,,Het cocainegebruik raakt op de achtergrond en
    de slaapproblemen gaan weg. Oplossen doe je het probleem van de verslaving
    niet'', zegt hij. Maar door die dagelijkse routine kunnen ze zich beter
    aanpassen aan het dag- en nachtritme van de gewone burgerman. Wat ze tussen
    de driemaal daagse heroine uitgifte door doen, weet Van Brussel niet.
    ,,Bezigheden thuis'' vermoedt hij. ,,Tot ze zich gaan vervelen en een
    enkeling zelfs aan werk toe is. Maar je moet je doelstellingen niet te hoog
    opschroeven. Het hoeft niet goed met ze te gaan, als het maar beter gaat.''

    Van Brussel legt de nadruk op beperkte doelstellingen per client: rust en
    een betere lichamelijke en geestelijke verzorging. Een bijkomend en zeer
    welkom effect is dat de klanten van de MSU beduidend minder overlast plegen
    dan de onbehandelde verslaafden. Volgens Van Brussel moet je ook niet
    proberen de verslaafden coute que coute gedwongen te laten afkicken, zoals
    sommige tegenstanders van drugsgebruik propageren. ,,De meeste verslaafden
    zullen hun dope zo missen, dat ze weer zouden gaan inbreken, roven of
    fietsen stelen om eraan te komen.''

    Volgens Belliot werd het tijd dat de overheid liet zien dat het ernst is met
    de aanpak van overlast. ,,De politici uit Den Haag komen op bezoek, zijn
    enthousiast over het project en willen de overlast van verslaafden aanpakken
    en steden veiliger maken. Maar daar moet je dan ook middelen tegenover
    stellen.''

    De commissie Paas becijferde dat de behandeling van duizend patienten zou
    uitkomen op ongeveerd 15 miljoen euro. Maar het kabinet besloot gisteren dat
    ze niet meer dan een miljoen euro gaat betalen van de uitbreiding, bovenop
    de 5 miljoen die ze al betaalt voor het lopende experiment. De negen miljoen
    die overblijft moeten gemeentes zelf financieren.

    Volgens Belliot is dat belachelijk. Het is een ,,bovengemeentelijk''
    probleem, stelt zij, waarvoor het Rijk moet betalen. Van Brussel zegt dat
    ,,het na psychoanalyse de meest intensieve behandeling'' is.

    Volgens hem moet in ieder geval een deel van het geld dat nodig is voor
    uitbreiding van het project komen uit de Algemene Wet Bijzondere
    Ziektekosten. ,,Want als iets een bijzondere ziekte is dan is het deze
    verslaving wel''.