Bodybuilders op haar na dood tijdens afki

Discussion in 'Nieuws over drugs' started by Smarthead, Oct 7, 2005.

  1. Smarthead

    Smarthead Gold Member

    Reputation Points:
    540
    Messages:
    163
    Joined:
    Sep 17, 2004
    from The Netherlands
    Bodybuilders op haar na dood tijdens afkicken van GHB


    Het afkicken van de groeihormoonbooster en recreatieve drug GHB heeft steeds vaker een dodelijke afloop. Dat schrijven Amerikaanse psychiaters in een artikel over twee bodybuilders. Beide mannen waren verslaafd aan GHB - en mogen van geluk spreken dat ze nog leven.

    awww.ergogenics.org_images_ghb.gif
    Buisje

    In de eerste meldingen van GHB-verslaving uit de late jaren negentig is er sprake van milde bijverschijnselen. De laatste jaren melden artsen echter steeds vaker dat gebruikers die van de GHB af willen ernstige gezondheidsproblemen krijgen. In alle gevallen gaat het om mensen die om het uur of om de anderhalf uur een dosis GHB nodig hebben.

    awww.ergogenics.org_images_ghb2.gif
    GHB en zijn precursoren. Op de markt zijn ook kalium- en natriumgebonden varianten van GHB. Daarbij is de OH-groep vervangen door respectievelijk een KO en NaO-groep.


    De onderzoekers denken dat dat komt omdat de meeste GHB op de markt geen GHB meer bevat, maar GHB-precursoren als GBL of gamma-butyrolacton en BD of butanediol. De makers van de preparaten houden er wel rekening mee dat ze de dosering van de actieve stoffen met enkele factoren moeten verhogen, maar vergeten dat die precursoren zich anders in het lichaam gedragen.


    Het lichaam neemt GBL bijvoorbeeld beter op dan GHB, terwijl de stof ook langer actief blijft. Aan BD kleeft daarentegen het risico dat het lichaam de stof metaboliseert met dezelfde enzymen als het gebruikt bij de afbraak van alcohol. Omdat alcohol het effect van GHB teniet doet, drinken GHB-gebruikers alcohol om uit de GHB-roes te raken. Die truc werkt averechts als ze geen GHB maar BD hebben gebruikt.


    Of de twee bodybuilders in hun artikel ook GHB-precursoren hebben gebruikt weten de onderzoekers niet. GHB en zijn precursoren zijn binnen enkele uren uit het bloed verdwenen en zijn al snel dus niet meer aan te tonen. Bloedonderzoek maakte de onderzoekers daarom niet veel wijzer.




    R

    R was een bodybuilder 'in ruste' van 39-jaar oud. Hij werkte in een supplementenzaak en kon via zijn werk aan GHB komen. Eerst gebruikte hij GHB voor zijn sport, later als drug. Behalve GHB gebruikte R anabolen, alcohol, coke en opiaten. De opiaten kreeg hij omdat hij last had van zijn rug, maar daarbij nam hij soms meer dan hij nodig had om alleen de pijn te bestrijden.


    R was verslaafd aan de GHB. Hij had al een paar maanden elke negentig minuten een buisje nodig, anders ging hij beven. Voordat hij binnenkwam op de psychiatrische afdeling had hij volgens zijn vrouw al een week niet meer normaal geslapen. Hij was zich steeds vreemder gaan gedragen. Toen hij in het winkelcentrum een passerend echtpaar zonder enige reden had aangevallen, brachten agenten hem in het ziekenhuis.


    R was psychotisch, en zag en hoorde dingen die er niet waren. Hij was agressief en werd al snel weer van de psychiatrische afdeling afgevoerd, in een dwangbuis gestopt en aangesloten op apparatuur die zijn lichaamsfuncties controleerde.


    Eerst gaven de artsen hem wat het meest voor de hand lag: antipsychotica als haloperidol en fluphenazine. En toen ging het mis.


    De ex-bodybuilder reageerde extreem op de middelen. Soms krijgen psychotici die anti-psychotica krijgen dystonie: een verkramping van de spieren. Dat gebeurde bij de man ook, maar dan in extreme mate. Hij kreeg er zelfs koorts van. De artsen staakten het gebruik, maar de toestand normaliseerde niet. De concentratie fosfocreatinekinase liep zo hoog op dat de artsen vreesden voor rhabdomyolyse: het uiteenvallen van de spieren. De man was niet meer aanspreekbaar.


    De artsen sloten de ex-bodybuilder aan op een infuus en diende hem forse hoeveelheden van slaapmiddelen als fenobarbital en lorazepam toe. Dat hielp. Op termijn. Eerst kreeg de man nog een longontsteking en ging zijn hart onregelmatig slaan.


    Achttien dagen nadat hij in het ziekenhuis was terechtgekomen kon R weer naar huis. Hij kreeg een partij lorazepam mee. R kon zich van de achttien laatste dagen helemaal niks meer herinneren, laat staan waarom hij moest afkicken. Dat hij in de problemen was gekomen, zei hij, had helemaal niets met GHB te maken. De artsen zijn bang dat hij gewoon weer GHB gaat gebruiken omdat R niet kan geloven wat voor problemen de drug hem heeft bezorgd.




    D

    Het geval van D lijkt sprekend op dat van R. D was een wedstrijdbodybuilder en werd door zijn vriendin naar het ziekenhuis gebracht omdat hij paranoïde werd en allerlei gaten in zijn geheugen kreeg. Behalve GHB - waarvan hij elke twee uur een dosis van 2.5 tot 12.5 gram nodig had - gebruikte de bodybuilder nog meer middelen, waaronder coke, alcohol, het heroïne-achtige oxycontin en het rustgevende xanax.


    Ook D kreeg anti-psychotica, en ook D reageerde daarop met extreme dystonie. Het liep zelfs zo uit de hand dat hij aan de beademingsapparatuur moest. De artsen gaven hem via een infuus de zenuwverlammer norcuron om de spierverstijving te bestrijden. Ondertussen steeg de spiegel van het enzym fosfocreatinekinase tot astronomische hoogten.


    Ook D kreeg longontsteking, en ook hij kreeg last van zijn hart. Een ader die het hart van bloed voorzag was verstopt geraakt..


    Ook D kwam uiteindelijk op de been doordat de artsen intraveneus grote hoeveelheden van slaapmiddelen als lorazepam, clonazepam en fenobarbital in zijn lichaam te pompten. Na zeventien dagen was D weer normaal en kon hij naar huis. Van de laatste twee weken kon hij zich niets meer herinneren.


    Saillant detail: de behandeling kostte zestigduizend dollar, de salarissen van de artsen niet meegerekend. Een heel bedrag voor de wedstrijdbodybuilder - die niet verzekerd was. De onderzoekers hopen dat hun pogingen niet voor niets zijn geweest. Omdat de bodybuilder zich niet meer kan herinneren wat er allemaal is gebeurd, bestaat ook in zijn geval de kans dat hij gewoon weer opnieuw GHB gaat gebruiken.

    Conclusie

    De onderzoekers denken dat artsen gevallen van GHB-verslaving beter niet met anti-psychotica kunnen bestrijden. Die werken averechts. Wat wel werkt is een combinatie van zenuwverlammende en kalmerende middelen. En dwangbuizen. Natuurlijk.


    Verder moeten artsen onder ogen zien dat het afkicken van GHB zo ingrijpend is dat patiënten de intensive care in moeten. Psychiatrische afdelingen hebben niet de uitrusting om die patiënten op te vangen.

    Bron

    Rosenberg MH, Deerfield LJ, Baruch EM. Two cases of severe gamma-hydroxybutyrate withdrawal delirium on a psychiatric unit: recommendations for management. Am J Drug Alcohol Abuse. 2003 May;29(2):487-96. [PubMed] Edited by: Smarthead