’Brief aan minister Donner’

Discussion in 'Nieuws over drugs' started by Alfa, May 4, 2004.

  1. Alfa

    Alfa Productive Insomniac Staff Member Administrator

    Reputation Points:
    14,298
    Messages:
    38,293
    Joined:
    Jan 14, 2003
    117 y/o from The Netherlands
    <TABLE height=413 cellSpacing=0 cellPadding=0 width=550>
    <TBODY>
    <TR>
    <TD height=24>
    <DIV align=right>'Brief aan minister Donner'</DIV></TD></TR>
    <TR>
    <TD height=9></TD></TR>
    <TR>
    <TD height=251>
    <TABLE width="99%" align=center>
    <TBODY>
    <TR>
    <TD>
    Onderstaande brief is behalve naar minister Donner van Justitie tevens gezonden naar de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en de Vaste Kamercommissies van Justitie en VWS.
    STICHTING DRUGSBELEID
    Website: www.drugsbeleid.nl
    mr R. Dufour, voorzitter
    Groot Heiligland 67, 2011 EP, Haarlem
    tel.+fax:023-5310133
    e-mail:[email protected]



    2 april 2003
    aan: De minister van Justitie, mr J.P.H. Donner, Postbus 20301, 2500 EH Den Haag
    inzake: drugsbeleid


    Geachte heer Donner,


    Deze maand vindt in Wenen een bijeenkomst plaats van de VN-Commission on Narcotic Drugs. Daarop worden de resultaten besproken van het internationale drugsbeleid.
    Die resultaten zijn, zoals u zult weten, bedroevend. Ondanks het wereldwijde drugsverbod worden meer drugs gebruikt dan ooit. Het verbod brengt verslaafden in mensonwaardige omstandigheden en schept bovendien een goudmijn voor maffia en terreurbewegingen.


    De Regering zou dan ook de CND-bijeenkomst dienen te benutten om een internationale discussie over het drugsverbod op gang te brengen. Van diverse Europese en Latijns-Amerikaanse landen alsmede Canada valt steun voor dit initiatief te verwachten.


    Onze bijgaande “Drugspetitie” licht dit voorstel toe. De Stichting Drugsbeleid heeft voor deze Open Brief handtekeningen verworven van vele hulporganisaties, alsmede personen onder wie:
    - prof. mr J.C.M. Leijten, oud advocaat-generaal Hoge Raad
    - Hedy d’Ancona, oud minister van Volksgezondheid
    - dominee Hans Visser te Rotterdam
    - prof. dr A. van Dantzig, psychiater
    - prof. F. Bovenkerk
    - mr F. le Poole, senator en Vice-President Rechtbank Assen
    - prof. mr E.Aardema, Vice-President Gerechtshof Leeuwarden
    - mr K.E.Mollema, fung. President en coordinerend Vice-President Gerechtshof Leeuwarden


    Wij zullen het op prijs stellen indien u in Wenen de discussie over de VN-verdragen die het verbod opleggen aan de orde wilt stellen.


    Hoogachtend, namens de Stichting Drugsbeleid
    mr R. Dufour
    </TD></TR>
    <TR>
    <TD></TD></TR>
    <TR>
    <TD>Bijlage:</TD></TR>
    <TR>
    <TD>



    DRUGS-PETITIE


    Meer en meer mensen gaan inzien dat onze huidige drugswetgeving – gebaseerd op een internationaal drugsverbod – niet voldoet.


    - Terwijl de Opiumwet bedoeld is om de volksgezondheid te beschermen, is het algemene drugsverbod voor dat doel veel te grof, waardoor het zijn doel volledig voorbijschiet.
    - Verder veroorzaakt de wetgeving een gigantische criminaliteit en veel overlast. Er wordt een onevenredig groot beslag gelegd op de capaciteit van politie en justitie die daardoor niet aan andere urgente taken toekomen.
    - Tenslotte heeft het internationale drugsverbod desastreuze gevolgen voor sommige produktielanden, zoals b.v. Colombia.


    Er is duidelijk behoefte aan een meer verfijnde wet- en regelgeving, waarbij rekening wordt gehouden met de feitelijke gezondheidsrisico’s bij het gebruik van de diverse middelen. Zo’n wetgeving zal meer ten goede komen aan de volksgezondheid en ook aanzienlijk minder criminaliteit en overlast veroorzaken. Daarvoor moet de Opiumwet ingrijpend worden veranderd.


    Nederland is echter niet vrij om zijn drugswetgeving zo maar te veranderen. Wij hebben de internationale drugsverdragen ondertekend. Deze verdragen verbieden het bezit, de produktie en de verspreiding van drugs en verplichten de landen die deze verdragen hebben ondertekend tot een wetgeving en wetshandhaving die daarmee in overeenstemming zijn. Ook onze Opiumwet is als gezegd afgestemd op deze internationale verdragen. Zolang ons land de verdragen niet opzegt of - wat beter is - de inhoud daarvan niet wordt veranderd, zijn wij niet vrij om voor een wetgeving te kiezen die van het drugsverbod afwijkt.
    Daarom zal onze regering moeten streven naar een zodanige aanpassing van deze verdragen dat het wel mogelijk wordt om tot een betere Nederlandse drugswetgeving te komen.


    In april 2003 wordt in Wenen een conferentie gehouden van de Commission on Narcotic Drugs (CND). Dit is de commissie van de Verenigde Naties die zich speciaal met drugsbeleid bezig houdt en het VN-agentschap dat over drugs gaat (UNDCP) aanstuurt.
    Deze conferentie op ministerieel niveau biedt bij uitstek mogelijkheden om het gewenste veranderingsproces op gang te brengen.
    Het is daarom dringend gewenst dat op deze CND conferentie wordt besloten alternatieven voor het huidige algemene drugsverbod op te stellen, in de richting van regulering. De Wereld Gezondheids Organisatie (WHO) zal daarbij een belangrijke adviserende rol moeten spelen.


    Ondergetekende roept de Nederlandse regering dan ook op om op de komende CND vergadering op besluitvorming in deze richting aan te dringen.


    TOELICHTING


    De situatie in Nederland


    Er zijn in ons land ongeveer 3 miljoen mensen die ooit in hun leven drugs hebben gebruikt. Daarvan zijn er 0.5 miljoen die dat nog regelmatig doen.
    Bij 85% van deze gebruikers is sprake van recreatief gebruik, waarbij de gezondheidsrisico’s aanvaardbaar zijn en niemand er last van heeft.
    In 10% van de gevallen is het gebruik problematisch, b.v. omdat het om personen gaat met een kwetsbare constitutie, zoals jeugdigen, omdat het gebruik uit de hand is gelopen, of vanwege de werking van het middel.
    Bij 5% is sprake van afhankelijkheid of verslaving. Daarbij gaat het vooral om heroïne en basecocaïne. De bij deze verslaving optredende problemen – op het gebied van de gezondheid of overlast voor de omgeving – zijn grotendeels het gevolg van het drugsverbod.


    Voor de meeste recreatief gebruikte drugs zijn de gezondheidsrisico’s vergelijkbaar met die van tabak of alcohol. Dat maakt het drugsverbod op zich al ongeloofwaardig.
    De verkrijgbaarheid van drugs is ondanks het drugsverbod vrijwel onbeperkt. Wel onttrekt de distributie zich juist door het verbod aan elke maatschappelijke controle en kunnen drugs maar al te gemakkelijk bij jeugdigen terechtkomen.
    Door het verbod stijgen de prijzen waardoor harddrugsverslaafden tot criminaliteit of straatprostitutie kunnen worden aangezet, met alle ellende van dien, ook voor de omgeving. Het maatschappelijk isolement van de verslaafden bemoeilijkt het oplossen van het verslavingsprobleem en werkt terugval in de hand.

    Het is heel goed mogelijk om in hoofdlijnen een wet- en regelgeving te ontwerpen waarbij deze problemen niet meer voorkomen. Men moet daarbij denken aan een regulering, waarbij veel meer rekening wordt gehouden met de specifieke effecten van de diverse middelen. Door regulering krijgt de samenleving meer greep op het gebruik en ontstaan meer mogelijkheden voor een doeltreffende voorlichting en preventie.


    Hoewel de huidige Nederlandse Opiumwet voldoet aan de internationale drugsverdragen heeft ons land op een aantal punten al een eigen invulling aan het drugsbeleid gegeven. Zo wordt in ons land verschil gemaakt tussen softdrugs (cannabis) en harddrugs (b.v. heroïne en cocaïne), vanwege het verschil in gezondheidsrisico’s en de gewenste scheiding van de markten. Cannabisverkoop via coffeeshops wordt “gedoogd”. Verder wordt het gebruik van harddrugs niet bestraft, waardoor problematisch gebruik en verslaving beter kunnen worden aangepakt. Nederland kent een goede voorlichting. Er zijn voorzieningen voor verslaafden, zoals methadonverstrekking, spuitomruil en gebruiksruimten. Door dit alles zijn de drugsproblemen in Nederland minder groot dan in andere Europese landen of de VS.
    Nederland heeft op dit punt altijd een voortrekkersrol gespeeld.


    Internationale ontwikkelingen


    In veel landen worden de internationale drugsverdragen ter discussie gesteld.
    Enkele recente voorbeelden.


    In Groot Brittannië heeft een speciale commissie van het Lagerhuis vorig jaar een onderzoek ingesteld naar de gewenste verandering van het drugsbeleid. Op 22 mei kwam het rapport uit. De conclusie luidde als volgt: “ Wij bevelen aan dat de regering een discussie op gang brengt binnen de VN Commission on Narcotic Drugs (CND) over een alternatief beleid – met inbegrip van de mogelijkheid van legalisering en regulering – om het wereldwijde drugsdilemma aan te pakken”.


    In Canada heeft een commissie van de Senaat na twee jaar studie in september 2002 een rapport uitgebracht waarin men pleit voor algemene legalisering van cannabis.


    De president van Mexico, Vicente Fox, heeft zich herhaaldelijk uitgesproken voor verandering van het internationale drugsbeleid.


    Op 18 december j.l. werd door 108 leden van het Europese Parlement een verklaring uitgegeven, waarin aan de nationale regeringen wordt gevraagd om te streven naar regulering van drugs en dat standpunt tijdens de komende CND conferentie in te brengen. Deze verklaring is ook ondertekend door 15 Nederlandse Europarlementariërs.


    In diverse Europese landen worden op dit moment adhesiebetuigingen verzameld in deze geest.
    Het moment is aangebroken om internationaal in actie te komen!


    U kunt uw adhesie betuigen door onderstaande verklaring in te vullen en op te sturen naar bovenstaand adres. U kunt dat ook per email doen.
    De Stichting Drugsbeleid zal ervoor zorgen dat de reacties aan regering en parlement zullen worden aangeboden.



    ----------------------------------------------------------------------------


    ADHESIEBETUIGING


    Ondergetekende gaat akkoord met de inhoud van bovengenoemde drugspetitie.


    Naam: ____________________________________________________________


    Adres: ____________________________________________________________


    Functie: __________________________________________________________


    Telefoon: _________________________________________________________



    Datum:________________ Handtekening: ______________________________
    </TD></TR></TBODY></TABLE></TD></TR></TBODY></TABLE>