'dat Drugshol Is Ons Door De Strot Geduwd'

Discussion in 'Nieuws over drugs' started by Alfa, Jan 27, 2006.

  1. Alfa

    Alfa Productive Insomniac Staff Member Administrator

    Reputation Points:
    14,178
    Messages:
    38,496
    Joined:
    Jan 14, 2003
    117 y/o from The Netherlands
    'DAT DRUGSHOL IS ONS DOOR DE STROT GEDUWD'
    Den Haag - Wethouder welzijn Jetta Klijnsma slaapt er niet slechter van, maar de spierballentaal aan haar adres liegt er niet om: de ruimte voor harddrugsgebruikers moet weg, anders 'vallen er doden'. Door
    Er zit niemand op de wipkip in het Van der Vennepark en er lopen ook al geen jongetjes met een voetbal rond. Maar dat komt doordat de kinderen nog op school zijn, zegt Shirley Marapin, een 41-jarige onderwijzeres die aan het park woont. 'Op woensdagmiddag zit het hele parkje vol.'
    Daarom is ze ook zo boos. Hier spelen kinderen! Hoe halen ze het in hun hoofd om uitgerekend aan de rand van een speelplein een gebruikersruimte voor harddrugsgebruikers te openen?
    Omdat er nu eenmaal verslaafden zijn in de wijk, zegt de gemeente Den Haag. En het is voor iedereen beter dat ze hun drugs achter gesloten deuren gebruiken in plaats van op straat. Bovendien was aan het Van der Vennepark een mooi pand beschikbaar, dat ook nog eens vlak bij een politiebureau staat.
    Ja maar, zeggen de bewoners dan, ons park is al jaren drugsvrij. In de straten eromheen zitten misschien wel junks en dealers, maar op het speelplein kwamen ze nooit. Bovendien zitten vijf basisscholen in een straal van een paar honderd meter rond het pand. Verslaafden helpen?
    Prima. Maar niet hier!
    Er is maandenlang actie gevoerd, maar uiteindelijk is de gebruikersruimte er gekomen. 'Het is ons door de strot geduwd', zegt Zainab Igdir, moeder van vijf kinderen. 'We hebben er last van!' Vorige week bijvoorbeeld, zag ze twee junks in de buurt van het parkje blowen.
    Even daarvoor zat een andere verslaafde met een schroevendraaier in de buurt van de kinderen. Zainab Igdir is gaan gillen en kreeg hulp van mannelijke buurtbewoners, maar ze is bang dat het een volgende keer anders afloopt. 'Die lui zijn niet te vertrouwen', zegt ze. 'Je weet niet waartoe ze in staat zijn.'
    Op het internet is de verbittering terug te lezen. In een lange chat over het onderwerp (op denhaag.org) vraagt een bewoner zich af waarom hij zich moet 'aanpassen aan een land dat mij aan de kant schuift' terwijl wel is geluisterd naar 'die rijke stinkerds van Clingendael'. Toen de Amerikaanse ambassade naar hun 'witte wijk'
    dreigde te verhuizen, hebben ze dat met 'een paar handtekeningen' tegen weten te houden, terwijl de handtekeningen van 'die domme allochtonen uit de Schilderswijk' nergens toe hebben geleid.
    Er wordt spierballentaal gebruikt. Een bewoner zweert dat hij een honkbalknuppel pakt zodra hij een junk in zijn portiek ziet. Er wordt gezegd dat er 'doden kunnen vallen' omdat 'de allochtone mannen een kort lontje hebben'. Daarna keert de woede zich tegen de politiek. De allergrootste boosdoener is wethouder Jetta Klijnsma (welzijn,
    volksgezondheid) die minachtend 'Jetje' of 'Tante Jet' wordt genoemd. Op het net staat dat 'we haar kwijt moeten raken', 'op welke manier dan ook'. En als ze niet wil luisteren, dan moeten haar oren 'ervan af worden gerukt'.
    'De buurtbewoners wensen me niet gewoon dood', knikt Klijnsma in haar werkkamer. 'Ze willen dat het langzaam en pijnlijk gebeurt.' De wethouder slaapt er niet slechter van, maar het stemt haar wel treurig dat het niet is gelukt de bewoners uit te leggen dat het 'allemaal niet zo erg is als ze denken'.
    'Je weet van tevoren dat de buurt er niet blij mee is als een gebruikersruimte wordt geopend, maar na intensief overleg ontstaat er normaal gesproken wel begrip. Later gaan mensen er altijd de voordelen van inzien.'
    Maar nu niet. Vanwege de kinderspeelplaats. 'In de hele Schilderswijk zitten kinderen', verzucht Klijnsma, 'en die hebben allemaal last van verslaafden. Maar juist door deze ruimte halen we de gebruikers van de straat af - uit het zicht van de kinderen.'
    En daar is Glen (46) blij om want hij vindt het verschrikkelijk om zich in een portiek te verstoppen met zijn drugs. 'Je wilt niet dat kinderen je zien', zegt hij.
    Glen is een van de (tot nu toe) twintig verslaafden die zich hebben ingeschreven bij de gebruikersruimte van Parnassia. Hij komt elke dag.
    Om te gebruiken ja, maar ook om even rustig te zitten in een warme ruimte en koffie te drinken. En om zichzelf te verzorgen. 'Ik ben dakloos en hier kan ik me ten minste douchen en mijn kleren wassen. Mijn tanden poetsen. Weer mens worden.'
    Wil Vos (53), de manager van de gebruikersruimte, hoopt vooral dat de verslaafden de tijd krijgen om te laten zien dat ze geen bedreiging voor de buurt vormen . 'En als er iets is, hoop ik dat de bewoners direct naar ons toe komen', zegt ze. 'Dan doen we er meteen iets aan.'
    Want ze hebben huisregels. Een ervan is dat de verslaafden niet door het park mogen lopen. 'Als ze dat toch doen, wordt hun pasje ingenomen en kunnen ze hier niet meer terecht. Dus ze kijken wel uit.'
    Dat is niet genoeg om Shirley Marapin gerust te stellen. 'Ik geef niet op totdat dit drugshol weg is', zegt ze terwijl ze op een stapel met 4500 handtekeningen wijst. 'Dat worden er tienduizend. Want het gaat erom dat je zo'n instelling nooit in de buurt van een school of een kinderspeelplaats moet neerzetten. Als ze dat hier ongestraft doen, dan kunnen ze het straks overal.'
     
    Last edited: Nov 11, 2011