Gouden Bergen Nederwiet

Discussion in 'Nieuws over drugs' started by Alfa, Jan 30, 2007.

  1. Alfa

    Alfa Productive Insomniac Staff Member Administrator

    Reputation Points:
    14,178
    Messages:
    38,479
    Joined:
    Jan 14, 2003
    117 y/o from The Netherlands
    GOUDEN BERGEN NEDERWIET

    Hans Janssens moet altijd en overal over zijn schouder kijken sinds hij is betrapt als hennepteler. Met justitie heeft hij afgerekend voor de wietplantage op zijn zolder. Hij vreest de afrekening van de criminelen, met wie hij in zee ging en die hem gouden bergen beloofde.

    Het valt op het eerste oog niet op dat de woning van Hans Janssens in een doodgewone buurt in Midden-Limburg minstens zo goed is beveiligd als een bankfiliaal in een doorsnee dorp. Aan zijn rijtjeshuis zit niet alleen goed hang- en sluitwerk en een deugdelijk alarmsysteem. Janssens heeft zoveel aanpassingen aangebracht dat hij vanuit zijn woning kan zien wie aan zijn voordeur staat of wie via de zijkant de tuin in wil.
    In de tuinschutting zitten kijkgaten, zodat Janssens de hele straat kan verkennen voordat hij zijn woning verlaat. "Ik loop echt niet blind naar buiten als ergens in de buurt een onbekende BMW of Mercedes geparkeerd staat."

    Hans is een van de vele thuistelers in Limburg, die er door schade en schande achter zijn gekomen hoe de hennephandel in Limburg in de greep is geraakt van criminele Nederwietondernemers. Keiharde jongens die in de cannabishandel zitten, maar ook vaak connecties hebben in de harddrugswereld. Als ze al tegen de lamp lopen, blijken zij vaak vuurwapens te hebben. Het zijn lieden die niet vies zijn van geweld en intimidatie.

    Een beeld dat persofficier van justitie Sta van het parket Roermond en persrechter Frinay van de rechtbank in Roermond bevestigen. Zij noemen Hans' verhaal exemplarisch voor de risico's die de meeste huistelers lopen die denken op zolder miljonair te worden. "Mooie beloften over grote winsten eindigen in menselijke drama's. Constante angst voor de keiharde hand van de grote jongens achter de schermen. En de beloofde droomwinsten eindigen met schulden en niet zelden het verlies van de woning", zo schetst Sta de wietwereld, waarin in Nederland vele miljoenen omgaan.

    ERGENS NAJAAR 2004 valt Hans Janssens, gekweld door geldzorgen, voor de gladde praatjes van de criminelen die hem gouden bergen beloven. Vier oogsten van honderd plantjes leveren samen per jaar gemiddeld 24.000 euro op, trek daar vier mille aan kosten af en de kassa rinkelt. "Ze lullen in de kroeg constant op je in om omdat ze in de gaten hebben dat je geld nodig hebt." Het gaat een half jaar goed. Dan ontmantelt de politie de hennepplantage op de zolder van zijn woning. Janssens biecht niet alleen zijn eigen zonde op, maar vertelt de rechercheurs ook via wie hij op het verkeerde pad is geraakt. De ex-hennepteler uit Midden-Limburg heeft inmiddels bij de politierechter in Roermond afgerekend met justitie. Hij vindt dat hij er met 150 uur werkstraf nog genadig van af is gekomen.

    Bij zijn 'oude vrienden' staat hij echter nog in het krijt. Hij vreest dagelijks voor hun afrekening, letterlijk en figuurlijk. Ondanks zijn behoedzaamheid, zijn foefjes en de ingrepen in en rond zijn huis weet Hans dat zijn 'nieuwe vijanden' hem ooit zullen vinden. "Ik slaap met iin oog open. Ik doe ze alleen allebei dicht als ik een goed glas bier heb gedronken of als ik een slaappil heb genomen. Je moet altijd overal op je hoede zijn. Die lui zullen niet rusten voordat ze wraak op me hebben genomen. Ik heb hun namen genoemd, ik denk dat ze dat weten. Ze accepteren nooit dat ze het geld, dat ze nog te goed denken te hebben, niet krijgen. Toch zullen ze dat moeten, want wat er ook gebeurt, ik leg geen euro op tafel. Ze hebben er geen recht op."

    Hans zegt de voorbeelden te kennen van lotgenoten die wel onder de druk van bedreigingen met geld over de brug zijn gekomen, omdat ze een streep onder het verleden wilden zetten. "Vergeet maar, dat dit lukt. Ze worden constant afgeperst. Hun oude vrienden komen altijd wel met een nieuwe rekening." Overigens heeft de politie de twee mannen wiens naam Janssens heeft genoemd al aan de tand gevoeld. Zij ontkennen. Justitie heeft nog niet beslist wat met hen gaat gebeuren. Het zal niet de eerste keer zijn dat de zware jongens op de achtergrond de dans ontspringen bij gebrek aan bewijs. Want zoveel betrapte thuistelers zijn er niet, die de kaarten voor justitie en politie open en bloot op tafel durven te leggen. Hans Janssens geeft niet thuis als de politie in het voorjaar van 2005 aanbelt om zijn woning te doorzoeken. Het helpt hem niet. De rechercheurs halen aan de achterkant van zijn huis een cilinder uit een slot en gaan naar binnen. Op de zolder vinden zij wat ze, onder meer op grond van een enorm hoog elektriciteitsgebruik in de straat, zochten:
    een hennepkwekerij met zeshonderd planten. Hans: "Ik werd bij vrienden gebeld. De politie staat in de straat. Ik wist meteen hoe laat het was.
    En eerlijk gezegd: er viel een last van mijn schouders. Het leven dat ik leidde, moest ophouden. Het begin was gemaakt."

    HET VERHAAL dat de de verdachte vele maanden later vertelt in de rechtbank van Roermond verbaast de officier van justitie en politierechter niet. De magistraten hebben al tientallen thuistelers voor het hekje zien staan. En uit veel dossiers komt het beeld naar voren, waarin Hans Janssens feilloos past. "Thuistelers zijn vaak doorsnee burgers, zonder strafblad, die het niet breed hebben. Mensen die door hun geldzorgen of geldzucht in contact komen met criminelen die een neus hebben voor hun prooi. Die beloven de 'mensen in nood' gouden bergen voor een wietplantage in hun woning. En altijd komt weer uit dat die bergen niet tot in de hemel reiken, maar voor een hel zorgen," licht persrechter Frinay, die ook de politierechter in de zaak van Janssens was, toe.

    Janssens wil na zijn scheiding per se in zijn koophuis blijven wonen.
    Hij krijgt bij de bank met pijn en moeite een tweede hypotheek geregeld om zijn ex-vrouw uit te kopen. Hans legt zijn financikle zorgen met een slok te veel op wel eens openlijk op het buffet in zijn stamkroeg, waar de rekening ook fors oploopt. Daarmee wordt hij een prooi van de mensen die weten hoe winstgevend cannabisteelt kan zijn. Voor hen wel te verstaan. "Gescheiden? Je vrouw uit huis? Je staat alleen voor hoge kosten? Zet wat hennepplanten, wij investeren en doen de rest. Je deelt royaal mee in de winst." De prooi is aangeschoten. Het gaat kriebelen bij Hans. "De jongens parkeren toch allemaal dikke auto's voor het cafi?

    Die moeten toch ergens van zijn betaald zijn? Zouden die fantastische verhalen dan toch waar zijn?" Hans gaat voor de bijl en stelt zijn zolder beschikbaar; de slaapkamer van zijn zoon verhuist naar een verdieping lager. Janssens hoeft in het begin bijna nergens naar om te kijken. Zijn 'nieuwe vrienden' doen, zoals afgesproken, het werk. Ze zorgen voor de eerste inrichting, zij leggen de elektriciteit aan en zij planten de eerste tweehonderd stekjes. De afspraak was om met maar honderd te beginnen, maar over honderd extra doet Hans niet moeilijk. En de verzorging vergt inderdaad ook niet veel tijd en moeite.

    De sfeer in de 'vriendengroep' wordt grimmiger als Janssens weigert de anderen een sleutel van zijn huis te geven. Ze willen ook op de zolder kunnen als Hans niet thuis is. Als ook nog de eerste oogst mislukt en Hans nog geen cent heeft gebeurd, beseft hij dat hij in de tang zit.
    Binnen de kortste keren staan zeshonderd planten op de bovenste etage van zijn huis. Hans moet zijn bek houden.

    Janssens wordt bedreigd en geontimideerd in zijn eigen huis met daarop twee hypotheken. Hij heeft zich maar te schikken in zijn rol. "Of dat duidelijk is? De toon was indringend." Maar er is meer om zich onveilig te voelen in zijn rijtjeswoning met links en rechts buren. De 'nieuwe vrienden' zijn misschien wel handige jongens, maar van elektriciteit hebben ze blijkbaar niet veel verstand. Met grote regelmaat slaan de stoppen door en ruikt het hele huis naar smeulende kabels. "Als ik op zolder kwam, sloegen altijd wel ergens vonken uit een stroomkabel.
    Binnen de kortste keren had ik door het hele huis brandblussers staan voor het geval er iets mis zou gaan in het illegale stroomcircuit."

    Hans beseft achteraf pas dat niet alleen hij, maar ook de buren groot brandgevaar hebben gelopen. De inval van de politie voelt bij het eerste telefoontje nog als een bevrijding voor Janssens. Maar dan komt de cel en volgen de rekeningen. De energieleverancier is niet mals met de naheffing. Inclusief de vervanging van de meter komt die op zesduizend euro. Zijn 'nieuwe vijanden' hebben hun declaratie ook gereed. Hans heeft niet goed op hun boeltje gepast. Hun investering op de zolder schatten ze op ongeveer tienduizend euro. Of Janssens maar even wil dokken; het liefst contant. Dat weigert hij.

    Dan komt justitie op de proppen. Die becijfert dat op de zolder toch wel twintigduizend euro is verdiend. Dat bedrag zou Janssens volgens de Plukze-wet in de staatskas moeten storten. Alles wat is verdiend, wordt afgenomen. De politierechter schiet Hans te hulp. Ook de officier van justite gelooft uiteindelijk diens verhaal dat hij per saldo niets aan de illegale hennepteelt heeft overgehouden. "Ik had geen redenen om aan zijn verhaal te twijfelen. De winsten van de cannabisteelt en -handel zijn groot.

    Maar de thuistelers krijgen vaak niet wat hun is voorgespiegeld. De grote jongens gaan met de grote bedragen aan de haal. Als het misgaat, geven die natuurlijk niet thuis", zegt persrechter Frinay. "Deze meneer kan nog blij zijn dat hij in een eigen huis woont. Huurders die op deze manier in de fout gaan, worden op slag op straat gezet. Die zijn dan nog niet opnieuw onder de pannen. De meeste thuistelers ontspringen de dans uiteindelijk niet. Via speurwerk van de politie, meldingen bij Misdaad Anoniem of waarnemingen van de energiebedrijven lopen ze vroeg of laat tegen te lamp", waarschuwt Frinay.

    HANS IS NOG elke dag blij dat hij deze rechter er van heeft kunnen overtuigen dat onder de streep geen eurocent is overgebleven. "Als de ontneming van twintigduizend euro was doorgaan, had ik mijn huis, waarvoor ik in de hennepteelt ben gegaan alsnog kunnen verkopen. Nu hoeft dat niet. Ik ben in ploegendiensten gaan werken en van de drank af gebleven; ook dat scheelt in de portemonnee. Het was een grote ellende.
    Eerst een inval, dan kom je vast te zitten, vervolgens moet je naar de rechter en hangt je een ontneming boven je hoofd. En dan heb ik het nog niet over de schande voor de familie gehad. Ik heb tegen mijn eigen kind gelogen om de zolder vrij te kunnen maken. Na enkele maanden blijkt dat pap ook nog een crimineel is. Vader komt niet thuis, want zit hij zit in de cel. Als ik al niet van mijn 'oude vrienden' wakker lig, houden de gedachten aan wat ik mijn eigen vlees en bloed heb aangedaan me wel uit de slaap."

    De naam Hans Janssens is om privacyredenen een gefingeerde naam.

    Source: Dagblad De Limburger (NL)
    Pubdate: 13 januari 2007